Dit is (spijtig genoeg) ons laatste berichtje vanuit het mooie ZA vooraleer we terug thuis zijn…
Woensdag zijn we in de ochtend naar het adoptiebureau geweest. Jammer genoeg is de ontmoeting met de biologische moeder van Geovanna niet doorgegaan. In plaats daarvan hadden we een afspraak met de sociale werkster die de biologische moeder heeft begeleid tijdens haar beslissing om Geovanna af te staan voor adoptie. We hebben zeer veel informatie gekregen over de moeder, omstandigheden, … Veel nuttige informatie die we later aan Geovanna kunnen meedelen. De sociale werkster zei dat Geovanna veel weg heeft van haar knappe moeder. She will be a “looker”, vrij vertaald wil dit zeggen dat er veel vriendjes aan ons deur zullen staan voor Geovanna. In de namiddag lekker genoten van elkaar en nog een beetje van de zuid-afrikaanse zon. Om 17h was Geovanna haar pijp uit en is gaan slapen en is pas wakker geworden om 7.15h deze ochtend (met ondertussen een papje om 4h)! Een echte marmot.
Vandaag, na een onrustige nacht van zeer veel wind en weinig slaap zijn we naar een ander project gaan kijken (Norsa project) die baby’s opvangen van zeer arme ouders die besmet zijn met het HIV-virus. Schokkend en het zet ons toch even met de 2 voetjes op de grond. We hebben het ZEEEER goed in Hove! Deze namiddag hebben we lekker gaan eten op een andere wine-estate (Seidelberg) en nadien de schaduw gaan opzoeken want het is hier vandaag wreed warm (min. 35°C). ‘t Zal pikken worden als we zaterdag landen in Schiphol.
Morgen staan er nog 2 zaken op het programma: afhalen van alle officële documenten en paspoort van Geovanna en grondig inpakken. Voor diegenen die het nog niet weten, hebben we volgend vluchtschema:
-7 febr 00h20 vertrek Kaapstad – aankomst Schiphol 11h10
-7 febr 13h42 vertrek Schiphol(Thalys) – aankomst Antwerpen Centraal 15h26
Graag wensen we onze Zuid-Afrika droomreis af te sluiten met volgend mooi gedichtje
Er waren geen woorden,
Toen we eindelijk van je hoorden.
Er waren geen woorden,
Toen we je eindelijk konden zien.
We waren even stil misschien.
Er waren geen woorden,
Toen wij je hebben aangeraakt.
Jij hebt zonder woorden,
Voor ons een wonder waargemaakt.
We hebben hier enorm van ons klein meisje genoten en zetten het vervolg verder in ons Belgenland. Het was de moeite waard om zo lang te wachten voor haar en kunnen haar geen seconde meer missen. Het voelt zo fijn aan. Wij zijn de fiere, trotse, supercontenste ouders van de wereld met zo’n Afrikaans wonder. Woorden en gevoelens kunnen momenteel niet uitdrukken wat we allemaal voelen en denken. Gewoon buitengewoon fantastisch is het woord….. of misschien zegt het gedichtje voldoende.
Langs deze weg willen wij ook nog eens iedereen vele dank betuigen voor de plezante, ontroerende en oooooooh zo fijne reakties die we van jullie mochten ontvangen. Zo voelde we steeds de warmte van het thuisfront. Ook zeer veel dank aan de toffe, vriendelijke ontvangst van iedereen in Zuid-Afrika. Dat deed enorm veel deugd. DUS duizend, duizend maal dank aan iedereen die ons tijdens de moeilijke voorafgaande jaren hebben geholpen en ons steeds zijn blijven steunen en steeds hebben geluisterd en ons zijn blijven volgen tot dit prachtige moment, onze Afrikaanse droom, Geovanna.
We gaan trachten de site nog een aantal keer aan te vullen met verhalen en fotootjes van ons thuiskomst en ons leventje in het ‘iets koudere’ Hove. Tot lees of hopelijk tot zeer gauw in Hove of omstreken want ons Geovanna staat te popelen om jullie te ontmoeten,te knuffelen en haar hele verhaal te kunnen vertellen.
Ooooooooooh zo veel dank en de dikste toeten vanuit het prachtige Zuid-Afrika.
(terugkomen staat zeker en vast al genoteerd)
PS Hiepderpiep Hoera voor ons Marie. Vandaag 9 jaar. Wat een feest. Voor ons staat de champagne al koud om op jou verjaardag te toosten. Taart krijgen we misschien in België wel want die is nergens zo lekker als bij jullie. 9 dikke zoenen van ons..